سخن

بااین که سخن به لطف آب است

   کم گفتن هر سخن صواب است


آب ارچه همه زلال خیزد

  از خوردن پر ملال خیزد


کم گوی گزیده گوی چون در

تازندک تو جهان شود پر


لاف از سخن چودر توان زد

 ان خشت بود که پر توان زد


یک دسته گل دماغ پرور

 از خرمن صد گیاه به تر

امیداوارم از خواندن این شعر لذت ببرید

سراینده این شعر :نظامی